Mitchell Merola — Imprévu

Als zoon van een Italiaanse vader, afkomstig uit de buurt van Napels, en een Belgische moeder wordt er automatisch van uitgegaan dat deze gemengde afkomst zich weerspiegelt in de keuken, maar dat is nu net niet het geval bij Young Master Mitchell Merola, chef van Imprévu, restaurant gelegen in De Barrier aan de Grote Baan in Houthalen.

“Natuurlijk ga ik in de zomermaanden wel wat meer zuiderse smaken opzoeken, en gebruik ik meer paprika’s, tomaten, ansjovis en alles wat de mediterraanse keuken zo boeiend maakt, maar dat wordt dan weer afgewisseld met wat meer Aziatische accenten in de winter, om in de lente opnieuw wat andere invloeden te integreren. Uit die culinaire mix komt hoedanook een spannende, vaak onverwachte keuken voort”.

Hoe het allemaal begon?

“Ik wou dezelfde weg opgaan als mijn 10 jaar oudere broer, die destijds aan de slag was in de beginjaren van Da Lidia in Maasmechelen, en trok naar de hotelschool van Hasselt. Mijn werkzaamheden bij Alex Clevers van restaurant Vivendum in Dilsen-Stokkem, en bij Ralf Berendsen van La Butte aux Bois in Lanaken, hebben zeker bijgedragen tot mijn keuken zoals ze anno 2026 is. Ook de stage bij de Wellense chef Bart Thoelen, die toen een eigen restaurant runde in Zuid-Frankrijk, heeft me mede gevormd tot wie ik nu ben.

Puur theoretisch was ik geen goede student. Ik hechtte veel meer belang aan het in de praktijk werken met de producten. Eigenlijk wou ik al op 6jarige leeftijd op leercontract gaan.

Ik vind het ook belangrijk dat de gasten met een ‘open mind’ komen tafelen, en openstaan voor verschillende smaken, ervaringen en ideeën. Tegelijkertijd mag je ook niet onderschatten dat gasten vaak voor klassieke gerechten opteren”.

Het verhaal van Imprévu is onlosmakelijk verbonden met zakenman en voormalig VBO-voorzitter Philippe Bodson, de eigenaar van De Barrier die Mitchell Merola en diens echtgenote aanspraak om een partnership aan te gaan voor wat Imprévu zou worden.

“Ik opteerde voor de naam Imprévu omdat het aanleunt bij het woord Interdit, wat ik graag hoor en ook past bij wat we doen: een beetje buiten de lijntjes kleuren, het wat anders aanpakken… Het zegt hetzelfde als interdit, maar het klinkt zachter”.

Wat is uw keukenfilosofie?

“Het is een cliché zo hoog als en huis, maar je moet je eigen ding kunnen doen in de keuken. Ik streef naar een beetje rock ’n roll, maar het moet gedoseerd zijn; er moet een balans inzitten.

Natuurlijk is een mooi product om mee te starten onontbeerlijk in de keuken. Het lokale product was gedurende een hele periode heel belangrijk, en ik vind het ook zeer belangrijk dat je het lokale aspect steunt, maar je moet niet werken met de honing van om de hoek, omdat die nu éénmaal om de hoek ligt. Waarmee ik bedoel: het is belangrijker dat de kwaliteit constant blijft.

We hebben ook een ‘carte blanche’ menu, waarbij we aan de gast aan tafel vragen waarin hij/zij op dat moment zin heeft. Of we stellen onze suggesties van het ogenblik voor, en geven de gast ook inspraak bij de bereidingswijzen, of het eerder klassiek of iets gedurfder mag zijn bijvoorbeeld. Gasten appreciëren deze interactie”.

Je bent zelf nog jong natuurlijk (34 j.), maar welke goede raad zou je geven aan jongeren die in het beroep willen stappen?

“Heb geduld en geef jezelf de tijd om te groeien. Loop niet te hoog van stapel, schreeuw niet van de daken dat je de beste bent. Om het in voetbaltermen te houden: iedereen wil meteen de nieuwe Messi worden bij het verlaten van de hotelschool, maar weet dat keukenchef worden een stiel is die je moet aanleren door uren te maken, en niet door op Youtube te gaan kijken hoe je asperges zuiver moet maken, of een vis moet fileren. Je moet geduld kunnen kweken”.

Hoe sta je tegen over AI?

“Op zich ben ik er niet tegen, maar het moet gebruikt worden door mensen die over de nodige vakkennis beschikken. Ik gebruik het bijvoorbeeld om extra kennis op te doen over bepaalde keukentechnieken en technische aspecten, maar voor recepten zal ik het nooit gebruiken, want dan gaat uw vak verloren, en dat is uiteraard het laatste dat ik wil”.